→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۷۲۲

حدیث امام سجّاد (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ إِطْعَامِ الْمُؤْمِن‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام سجّاد عليه السلام

سند
عنه عن ابيه عن حماد عن ابراهيم عن ابي حمزه عن علي بن الحسين ع قال :

مَنْ أَطْعَمَ مُؤْمِناً مِنْ جُوعٍ أَطْعَمَهُ اَللَّهُ مِنْ ثِمَارِ اَلْجَنَّةِ وَ مَنْ سَقَى مُؤْمِناً مِنْ ظَمَإٍ سَقَاهُ اَللَّهُ مِنَ اَلرَّحِيقِ اَلْمَخْتُومِ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۵۹۷ از علی بن الحسین (ع) فرمود: هر که مؤمنی را در گرسنگی اطعام کند، خدایش از میوه‏های بهشت بخوراند و هر که مؤمن تشنه‏ای را سیراب کند، خدایش از شراب سربسته بهشت بنوشاند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۲۸۸ علی بن الحسین علیهما السّلام فرمود: هر که مؤمنی را از گرسنگی سیر کند، خدایش از میوه‏های بهشت خوراند و هر که مؤمن تشنه‏ئی را آب دهد، خدایش از شراب بهشتی سر بمهر بنوشاند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۰۷ از او، از پدرش، از حمّاد، از ابراهیم، از ابوحمزه، از حضرت علی بن الحسین علیهما السلام روایت است که فرمود: «هر که مؤمنی را طعام دهد از گرسنگی، خدا او را از میوه‏های بهشت طعام دهد. و هر که مؤمنی را آب دهد از تشنگی، خدا او را از شراب سر به مُهر بهشت آب دهد».

راویان