حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابٌ فِي أَنَّ الْإِيمَانَ مَبْثُوثٌ لِجَوَارِحِ الْبَدَنِ کُلِّهَا
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن ابيه و محمد بن يحيي عن احمد بن محمد بن عيسي جميعا عن البرقي عن النضر بن سويد عن يحيي بن عمران الحلبي عن عبيد الله بن الحسن عن الحسن بن هارون قال قال لي ابو عبد الله ع :
إِنَّ اَلسَّمْعَ وَ اَلْبَصَرَ وَ اَلْفُؤََادَ كُلُّ أُولََئِكَ كََانَ عَنْهُ مَسْؤُلاً قَالَ يُسْأَلُ اَلسَّمْعُ عَمَّا سَمِعَ وَ اَلْبَصَرُ عَمَّا نَظَرَ إِلَيْهِ وَ اَلْفُؤَادُ عَمَّا عَقَدَ عَلَيْهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۲۵
از حسن بن هرون، گوید: امام صادق (ع) به من فرمود: به راستی که گوش و چشم و دل است که همه وسیله مسئولیت باشند، فرمود: گوش مسئول است که چه شنیده و چشم مسئول است از آنچه بدان نگاه کند و دل از آنچه عهدهدارِ آن شود.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۶۲
ابن هارون گوید: امام صادق علیه السّلام در باره این آیه: «همانا گوش و چشم و دل، همه اینها مورد بازخواست قرار گیرند» فرمود: گوش را از آنچه شنیده مورد بازخواست قرار میدهند، و چشم را از آنچه نگریسته و دل را از آنچه بآن بسته.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۲۳
چند نفر از اصحاب ما روایت کردهاند، از احمد بن محمد بن خالد، از پدرش و محمد بن یحیی، از احمد بن محمد بن عیسی و هر دو از برقی، از نضر بن سوید، از یحیی بن عمران حلبی، از عبیداللَّه بن حسن، از حسن بن هارون که گفت: امام جعفر صادق علیه السلام برای من این آیه را خواند که: «إِنَّ السَّمْعَ وَ الْبَصَرَ وَ الْفُؤادَ کُلُّ أُولئِکَ کانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا» «۲». و فرمود:
«گوش سؤال میشود از آنچه شنیده، و دیده، از آنچه دیده و به سوی آن نظر کرده، و دل، از آنچه بر آن بسته و اعتقاد نموده». __________________________________________________
(۲). اسرا، ۳۶.