→ الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۱۱
حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْکِتْمَان
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن علي بن الحكم عن عبد الله بن بكير عن رجل عن ابي جعفر ع قال :
دَخَلْنَا عَلَيْهِ جَمَاعَةً فَقُلْنَا يَا اِبْنَ رَسُولِ اَللَّهِ إِنَّا نُرِيدُ اَلْعِرَاقَ فَأَوْصِنَا فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لِيُقَوِّ شَدِيدُكُمْ ضَعِيفَكُمْ وَ لْيَعُدْ غَنِيُّكُمْ عَلَى فَقِيرِكُمْ وَ لاَ تَبُثُّوا سِرَّنَا وَ لاَ تُذِيعُوا أَمْرَنَا وَ إِذَا جَاءَكُمْ عَنَّا حَدِيثٌ فَوَجَدْتُمْ عَلَيْهِ شَاهِداً أَوْ شَاهِدَيْنِ مِنْ كِتَابِ اَللَّهِ فَخُذُوا بِهِ وَ إِلاَّ فَقِفُوا عِنْدَهُ ثُمَّ رُدُّوهُ إِلَيْنَا حَتَّى يَسْتَبِينَ لَكُمْ وَ اِعْلَمُوا أَنَّ اَلْمُنْتَظِرَ لِهَذَا اَلْأَمْرِ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ اَلصَّائِمِ اَلْقَائِمِ وَ مَنْ أَدْرَكَ قَائِمَنَا فَخَرَجَ مَعَهُ فَقَتَلَ عَدُوَّنَا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ عِشْرِينَ شَهِيداً وَ مَنْ قُتِلَ مَعَ قَائِمِنَا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ خَمْسَةٍ وَ عِشْرِينَ شَهِيداً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۶۵۵
از مردمی که گوید: جمعی بودیم و خدمت امام باقر (ع) رسیدیم پس گفتیم: یا ابن رسول اللَّه، ما آهنگ عراق کردیم، به ما سفارش کنید، امام (ع) فرمود: باید توانای شما به ناتوانتان نیرو بخشد و توان گرانتان از مستمندانتان دستگیری کند و راز ما را فاش نکنید و کار ما را شهرت ندهید و هر گاه حدیثی از ما به شما رسید و یک گواه یا دو گواه از قرآن خدا بر صحت آن یافتید، بدان عمل کنید و گر نه در برابر آن توقف کنید و آن را به ما بازگردانید تا برای شما روشن شود و بدانید کسی که منتظر این امر است (یعنی ظهور دولت امام قائم (ع)- از مجلسی ره) ثواب روزهدارِ شب زندهدار دارد و هر که قائم (ع) ما را دریابد و با او خروج کند و دشمن ما را بکشد، اجز بیست شهید دارد و هر که به همراه قائم جهاد کند و کشته شود، ثواب ۲۵ شهید را دارد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۱۵
مردی گوید: با جماعتی خدمت امام باقر علیه السلام رسیدیم و عرضکردیم: یا ابن رسول اللَّه ما عازم عراق هستیم، بما سفارشی فرما، امام علیه السّلام فرمود: باید توانای شما بناتوانتان کمک کند و ثروتمندتان بفقیرتان احسان نماید و راز ما را فاش نکنید- و امر (امامت) ما را آشکار نسازید، و چون حدیثی از ما بشما رسید و یک دلیل یا دو دلیل از کتاب خدا برایش پیدا کردید، بآن اخذ کنید و گر نه نسبت بآن توقف کنید، و سپس آن را بما ارجاع دهید (از ما بپرسید) تا برای شما روشن شود.
و بدانید برای کسی که انتظار این امر (ظهور امام قائم علیه السّلام) را دارد، مانند اجر روزهدار شب زنده دار است، و کسی که بقائم ما برسد، و همراهش بجهاد رود و دشمن ما را بکشد، (اگر چه کشته نشود) اجر بیست شهید دارد و کسی که در رکاب قائم ما کشته شود اجر بیست و پنج شهید دارد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۵۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از علی بن حکم، از عبداللَّه بن بکیر، از مردی، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: ما جماعتی بودیم که بر آن حضرت داخل شدیم و عرض کردیم که: یابنرسول اللَّه! ما اراده عراق داریم، پس ما را وصیّت کن.
حضرت باقر علیه السلام فرمود که: «باید قویّ شما ضعیف شما را تقویت دهد، و مالدار شما فقیر شما را یاری و اعانت کند. و سرّ ما را فاش مکنید و امر ما را آشکار منمایید. و چون از جانب ما حدیثی برسد و بر آن یک گواه یا دو گواه از کتاب خدا بیابید، آن را بگیرید و به آن عمل کنید، و اگر نه، در نزد آن بایستید. بعد از آن، آن را به سوی ما برگردانید تا از برای شما ظاهر شود. و بدانید که آنکه این امر را انتظار میکشد، از برایش مثل اجر کسی است که روزهدار باشد و به عبادت قیام نماید. و هر که قائم ما را دریابد و با آن حضرت به جنگ بیرون رود و دشمن ما را بکشد، از برایش مثل ثواب بیست شهید باشد. و هر که با قائم ما کشته شود، او را مثل ثواب بیست و پنج شهید خواهد بود».
راویان