حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله
سند
ابو علي الاشعري عن محمد بن عبد الجبار عن الحسن بن علي عن ابي كهمس عن سليمان بن خالد عن ابي جعفر ع قال قال رسول الله ص :
أَ لاَ أُنَبِّئُكُمْ بِالْمُؤْمِنِ مَنِ اِئْتَمَنَهُ اَلْمُؤْمِنُونَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ أَمْوَالِهِمْ أَ لاَ أُنَبِّئُكُمْ بِالْمُسْلِمِ مَنْ سَلِمَ اَلْمُسْلِمُونَ مِنْ لِسَانِهِ وَ يَدِهِ وَ اَلْمُهَاجِرُ مَنْ هَجَرَ اَلسَّيِّئَاتِ وَ تَرَكَ مَا حَرَّمَ اَللَّهُ وَ اَلْمُؤْمِنُ حَرَامٌ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ أَنْ يَظْلِمَهُ أَوْ يَخْذُلَهُ أَوْ يَغْتَابَهُ أَوْ يَدْفَعَهُ دَفْعَةً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۳۷
از امام باقر (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: آیا شما را از مؤمن آگاه نکنم؟ کسی است که مردم او را نسبت به جان و مال خود امین شمارند، آیا شما را آگاه نکنم از مسلمان؟ کسی است که مسلمانان از دست و زبانش سالم باشند و آزار نکشند، مهاجر کسی است که از بدکاریها دوری کرده و آنچه را خدا حرام کرده ترک نموده، و مؤمن آن کسی است که حرام است بر مؤمن به او ستم کند و او را واگذارد یا غیبت کند یا یک باره از خود براند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۱
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: مؤمن را بشما معرفی نکنم؟ مؤمن کسی است که مؤمنین او را بر جان و مال خود امین دانند، مسلمان را برای شما معرفی نکنم؟ او کسی است که مسلمانها از زبان و دستش سالم باشند، و مهاجر کسی است که بدیها را کنار گذارد و حرام خدا را ترک کند. و بر مؤمن حرام است که نسبت بمؤمن ستم کند یا او را واگذارد یا پشت سرش بد گوئی کند یا او را از خود براند.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۸۱
ابوعلی اشعری، از محمد بن عبدالجبّار، از حسن بن علی، از ابوکهمس، از سلیمان بن خالد، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود:
آیا نمیخواهید که شما را خبر دهم که مؤمن کیست؟ مؤمن کسی است که مؤمنان او را بر جانها و مالهای خویش امین دارند. آیا نمیخواهید که شما را خبر دهم که مسلمان کیست؟
مسلمان کسی است که مسلمانان از زبان و دستش سالم باشند. و مهاجر کسی است که از گناهان هجرت و دوری کرده و آنچه را که خدا حرام گردانیده ترک نموده باشد. و بر مؤمن حرام است که بر مؤمنی ستم کند، یا او را وا گذارد و یاری نکند، یا او را غیبت کند، یا او را به شدّت دفع کند».