→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۵۴

حدیث حضرت محمد (ص) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الْمُؤْمِنِ وَ عَلَامَاتِهِ وَ صِفَاتِه‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از حضرت محمد صلی الله علیه و آله

سند
عنه عن اسماعيل بن مهران عن سيف بن عميره عن سليمان بن عمرو النخعي قال و حدثني الحسين بن سيف عن اخيه علي عن سليمان عمن ذكره عن ابي جعفر ع قال :

سُئِلَ‏ اَلنَّبِيُّ ص‏ عَنْ خِيَارِ اَلْعِبَادِ فَقَالَ اَلَّذِينَ إِذَا أَحْسَنُوا اِسْتَبْشَرُوا وَ إِذَا أَسَاءُوا اِسْتَغْفَرُوا وَ إِذَا أُعْطُوا شَكَرُوا وَ إِذَا اُبْتُلُوا صَبَرُوا وَ إِذَا غَضِبُوا غَفَرُوا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۴۹ از امام باقر (ع) که از پیغمبر (ص) پرسش شد از بنده‏های نیک، در پاسخ فرمود: آنهایند که هر گاه نیکی کنند شادمان شوند، و چون بدی کنند آمرزش خواهند، و اگر چیزی به آنها داده شود، شکرگزارند، و اگر گرفتار شوند صبر کنند، و هر گاه خشم گیرند درگذرند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۳۷ امام باقر علیه السّلام فرمود: از پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله پرسیدند: بهترین بندگان کیانند؟ فرمود کسانی که چون نیکی کنند، شاد گردند و چون بدی کنند آمرزش خواهند، و چون بآنها عطا شود شکر کنند، و چون گرفتار شوند صبر کنند، و چون خشم گیرند، چشم پوشی نمایند محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۵۹۱ از او، از اسماعیل بن مهران، از سیف بن عمیره، از سلیمان بن عمرو نخعی روایت است که گفت: و نیز حدیث کرد مرا حسین بن سیف، از برادرش علی، از سلیمان، از آنکه او را ذکر کرده، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «پیغمبر صلی الله علیه و آله سؤال شد از خوبان از بندگان. فرمود که: آنانند که چون نیکی به جا آورند، شاد شوند، و چون بدی کنند، آمرزش طلبند، و چون عطا شوند، شکر گذارند، و چون مبتلا گردند، شکیبایی ورزند، و چون خشم گیرند، بیامرزند».

راویان