حدیث روايات قدسي در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الرِّضَا بِمَوْهِبَةِ الْإِيمَانِ وَ الصَّبْرِ عَلَى کُلِّ شَيْءٍ بَعْدَه
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از روايات قدسي
سند
محمد بن يحيي عن احمد بن محمد عن محمد بن سنان عن ابن مسكان عن منصور الصيقل و المعلي بن خنيس قالا سمعنا ابا عبد الله ع يقول قال رسول الله ص :
قَالَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ مَا تَرَدَّدْتُ فِي شَيْءٍ أَنَا فَاعِلُهُ كَتَرَدُّدِي فِي مَوْتِ عَبْدِيَ اَلْمُؤْمِنِ إِنَّنِي لَأُحِبُّ لِقَاءَهُ وَ يَكْرَهُ اَلْمَوْتَ فَأَصْرِفُهُ عَنْهُ وَ إِنَّهُ لَيَدْعُونِي فَأُجِيبُهُ وَ إِنَّهُ لَيَسْأَلُنِي فَأُعْطِيهِ وَ لَوْ لَمْ يَكُنْ فِي اَلدُّنْيَا إِلاَّ وَاحِدٌ مِنْ عَبِيدِي مُؤْمِنٌ لاَسْتَغْنَيْتُ بِهِ عَنْ جَمِيعِ خَلْقِي وَ لَجَعَلْتُ لَهُ مِنْ إِيمَانِهِ أُنْساً لاَ يَسْتَوْحِشُ إِلَى أَحَدٍ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۶۷
از امام صادق (ع) که رسول خدا (ص) فرمود: خدا عز و جل فرماید: من هر چه کنم، تردیدی ندارم چون تردید در مرگ بنده مؤمنم، راستی که من ملاقاتش را دوست دارم و او مرگ را بد دارد و مرگ را از او بگردانم و راستی که او مرا خواند و منش اجابت کنم و راستی که از من خواهش کند و به او بدهم و اگر نباشد در دنیا جز یک بنده مؤمن، من به او از همه خلقم بینیاز باشم و برای او از ایمانش وسیله أُنس و آرامشی بسازم که از آن به هیچ کس نهراسد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۴۴
رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: خدای عز و جل فرماید: در هر کاری که انجامش تنها بدست من است مردد نشدم، مانند ترددی که در مرگ بنده مؤمنم دارم، من دیدار او را دوست دارم و او مرگ را نمیخواهد، پس مرگ را از او میگردانم، و مؤمن بدرگاهم دعا میکند و من اجابتش میکنم و او از من میخواهد و من باو عطا میکنم. و اگر در دنیا جز یک بنده مؤمنم نباشد، باو از همه مخلوقم بینیازی جویم و از ایمانش برای او همدمی سازم که بهیچ کس محتاج نباشد که از ترس باو پناه برد.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۰۳
محمد بن یحیی، از احمد بن محمد، از محمد بن سنان، از ابنمسکان، از منصور صیقل و معلّی بن خنیس روایت کرده است که گفت: شنیدیم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: خدای عز و جل فرمود: در هیچ چیز که من فاعل و کننده آنم، آن قدر تردّد ندارم، مانند تردّدی که در قبض روح و مردن بنده مؤمن خود دارم؛ زیرا که من لقای او را دوست میدارم و او مرگ را ناخوش دارد؛ پس مرگ را از او میگردانم، و به درستی که او مرا میخواند و من او را اجابت میکنم، و از من خواهش میکند و به او عطا میکنم، و اگر در دنیا نباشد، مگر یکی از بندگان من که مؤمن باشد، هر آینه به او از همه خلق خویش بینیازی جویم، و هر آینه او را از ایمانش انیسی قرار دهم که به آن خو کند، و وحشت نکند تا به کسی پناه برد». «۱»
__________________________________________________
(۱). و مخفی نماند که تردّد نسبت به خدا روا نیست، و آنچه خدای- تعالی- آن را به خود نسبت داده، محمول است بر یکی از چند وجه که در نجات السّالکین آن را بیان کردهام. (مترجم)