الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۸۹

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد عن عبد العظيم بن عبد الله الحسني عن ابي جعفر الثاني ع عن ابيه عن جده صلوات الله عليهم قال قال امير المومنين ع قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۴, ۱۵۱ رسول خدا (ص) فرمود: خدا اسلام را آفرید و برای آن میدانی ساخت و چراغی افراخت و دژی بر آورد و یاوری مقرر کرد، میدانش قرآن است و چراغ فروزانش حکمت و دژ نگهدارش کار خوب و اما یاورانش منم و خاندانم و شیعیان ما، پس دوست بدارید خاندانم را و شیعه آنها را و یاوران آنها را زیرا چون مرا به نزدیکتر آسمان شب هنگام بالا بردند و جبرئیل مرا به اهل آسمان به نسب معرفی کرد خدا دوستی من و دوستی خاندانم و شیعیان آنها را در دل فرشته‏ها سپرد و آن در نزد آنان تا روز قیامت سپرده است سپس مرا نزد اهل زمین فرود آورد و بر اهل زمین به نسب معرفی کرد خدا عز و جل دوستی من و دوستی خاندانم و شیعه آنها را در دلهای مؤمنان امتم سپرد و مؤمنان امتم تا روز قیامت، سپرده مرا در باره خاندانم نگه می‏دارند، هلا اگر مردی از امتم تا دنیا است عمر کند و خدا را بپرستد و عبادت کند و سپس با خدا برخورد کند دشمن خاندان و شیعه من، خدا دلش را نگشاید جز به نفاق (دوروئی و بی‏ایمانی). مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۷۷ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: همانا خدا اسلام را آفرید، پس برای او میدانی ساخت و نوری قرار داد و حصاری نهاد و یاوری نیز برایش مقرر کرد. اما میدان اسلام قرآن است و اما نورش حکمت و حصارش نیکی و یاورانش من و اهل بیت و شیعیانم میباشیم، پس اهل بیتم و شیعیان و یارانشان را دوست دارید، زیرا چون مرا به آسمان دنیا عروج دادند و جبرئیل نسب و وصف مرا برای اهل آسمان بیان کرد، خدا دوستی من و دوستی خاندان و شیعیانم را در دل ملائکه سپرد و آن دوستی تا روز قیامت نزد آنها سپرده است، سپس جبرئیل مرا بسوی اهل زمین فرود آورد و نسب و وصفم را برای اهل زمین بیان کرد و خدای عز و جل دوستی من و دوستی اهل بیتم و شیعیانشان را در دلهای مؤمنین امت سپرد، پس مؤمنین امتم تا روز قیامت سپرده مرا نسبت به اهل بیتم حفظ کنند. همانا اگر مردی از امتم در تمام دوران عمرش عبادت خدای عز و جل کند ولی با حالت بغض و دشمنی اهل بیت و شیعیانم خدا را ملاقات کند خدا دلش را جز بانفاق نگشاید (یعنی چون باطن و حقیقتش را خدا آشکار کند، مردم او را منافق یعنی بی‏ایمان و دو رو بینند). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۱۴۷ چند نفر از اصحاب ما، از احمد بن محمد، از عبدالعظیم بن عبداللَّه حسنی، از امام محمدتقیّ علیه السلام، از پدرش، از جدّش (صلوات اللَّه علیهم) روایت کرده‏اند که فرمود: «امیرالمؤمنین علیه السلام فرمود: رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: خدا اسلام را آفرید و از برای آن عرصه‏ای «۱» قرار داد، و از برای آن نوری قرار داد، و او را حصاری مقرّر فرمود، و یاوری از برای آن قرارداد نمود. امّا عرصه آن قرآن است، و امّا نور آن، حکمت و راست‏گفتاری و درست‏کرداری است، و امّا حصار آن، معروف و نیکی است، و امّا یاوران آن، من و اهل بیت من‏ایم با شیعیان ما؛ پس اهل بیت من و شیعیان ایشان و یاوران ایشان را دوست دارید؛ چرا که، چون در آن شبی که مرا به آسمان بردند و جبرئیل علیه السلام نسب مرا از برای اهل آسمان ذکر و بیان نمود، خدا دوستی من و دوستی اهل بیت من و شیعیان ایشان را در دل‏های فرشتگان به ودیعت سپرد؛ پس آن دوستی در نزد ایشان به ودیعت و امانت است تا روز قیامت. بعد از آن، مرا به زمین فرود آورد و نسب مرا از برای اهل زمین بیان فرمود؛ پس خدا دوستی من و دوستی اهل بیت من و شیعیان ایشان را در دل‏های مؤمنان امّت من به امانت سپرد؛ پس مؤمنان امّت من امانت مرا نگاهداری می‏کنند تا روز قیامت. و بدانید و آگاه باشید که اگر مردی از امّت من در مدّت عمر خویش که جمیع عمر دنیا باشد، خدای عز و جل را عبادت کند، بعد از آن خدای عز و جل را ملاقات کند، و دشمن اهل بیت و شیعیان من باشد، خدا سینه او را نگشاید، مگر از نفاق، و نفاق او را زیاد گرداند». __________________________________________________ (۱). و عرصه، میانِ سراست، و مکانی که در آن بنا می‏گذارند و عمارت می‏سازند. (مترجم)