الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۰۷

محمد بن يحيي عن محمد بن الحسين عن صفوان عن معاويه بن عمار عن ناجيه قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۸۵ از ناجیه، گفت: به امام باقر (ع) گفتم که: مغیره می‏گوید (مغیرة بن سعید است که «کشّی» اخبار بسیاری در لعن او روایت کرده است) که: مؤمن به خوره و پیسی و به چنین و چنان گرفتار نمی‏شود؟ در پاسخ فرمود: راستش این است که او از اصحاب «یس» (یعنی حبیب که داستان او در سوره یس وارد شده) به راستی که او دست بریده (چلاق بود خ ل)، امام انگشتانِ خود را برگردانید (به‏ شکل انگشتان چلاق) پس فرمود: گویا نگاه می‏کنم به چلاقی او، آمد و آن مردم را بیم داد، سپس فردا به سوی آنها برگشت و او راکشتند، سپس فرمود: راستی مؤمن به هر بلائی گرفتار شود و به هر مرگی بمیرد جز اینکه خودکشی نکند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۳ ناجیه گوید: بامام باقر علیه السّلام عرضکردم مغیره میگوید: مؤمن بمرض جذام و پیسی و امثال آن مبتلا نمیشود، فرمود: او از صاحب یاسین (حبیب نجار که داستانش در سوره یس مذکور است). غافل است که دستش چلاق بود- سپس امام انگشتان خود را برگردانید- (بشکل انگشتان چلاق) آنگاه فرمود: گویا اکنون او را می‏بینم که با دست چلاقش نزد آنها آمده و اندرزشان میدهد، سپس فردا نزد آنها آمد و ایشان او را کشتند، آنگاه امام فرمود: مؤمن بهر بلائی مبتلا می‏شود و بهر مرگی میمیرد ولی خودکشی نمیکند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۱۹ محمد بن یحیی، از محمد بن حسین، از صفوان، از معاویه بن عمّار، از ناجیه روایت کرده است که گفت: به خدمت امام محمد باقر علیه السلام عرض کردم که: مغیره می‏گوید که: مؤمن مبتلی نمی‏شود به خوره و پیسی و نه به فلان و فلان. فرمود: «به درستی که مغیره غافل است و خبر ندارد از حال صاحب سوره یاسین- یعنی حبیب نجّار که قصّه‏اش در آن مذکور است- به درستی که حبیب، دستش چلاق و خشکیده و به هم بسته و درهم کشیده بود». بعد از آن، حضرت انگشتان خویش را به سوی کف خویش برگردانید و فرمود که: «گویا من به چلاقی او می‏نگرم، و آن را می‏بینم [که‏] به نزد قوم خود آمد و ایشان را از عذاب خدا ترسانید. بعد از آن، در فردا به سوی ایشان برگشت و او را کشتند». بعد از آن حضرت فرمود که: «مؤمن به هر بلیّه‏ای مبتلی می‏شود و به هر نوع مردنی می‏میرد، مگر آنکه خود، خود را نمی‏کشد».