الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۲۱

علي بن ابراهيم عن هارون بن مسلم عن مسعده بن صدقه عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص يوما لاصحابه :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۹۳ از رسول خدا (ص) که یک روز به اصحابش فرمود: ملعون است هر مالی که زکاة داده نشود، ملعون است هر تنی که زکاة داده نشود و گر چه در هر چهل روز یک بار باشد، عرض شد: یا رسول اللَّه! زکاة مال را به خوبی شناختیم و دانستیم، زکاة تنها چیست؟ به آنها فرمود به اینکه: آفتی بیند، (راوی) گوید: روی کسانی که این سخن را شنیدند دیگرگون شد، چون پیغمبر (ص) دید که رنگ آنها پرید، به آنها فرمود: می دانید مقصودم از این گفته‏ام چه بود؟ عرض کردند: نه یا رسول اللَّه، فرمود: آری! بسا که مرد، خراشی بیند یا پایش بلغزد یا پایش برخورد و یا ناخوشی کوچکی پیدا کند یا خاری به تنِ او خلد و آنچه بدینها ماند، تا در حدیثِ خود، ورزیدن رگِ چشم را هم یادآور شد. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۶ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله روزی باصحابش فرمود: ملعونست هر مالی که زکاتش داده نشود ملعونست هر بدنی که زکاتش داده نشود، اگر چه چهل روز یک بار باشد. اصحاب عرضکردند: یا رسول اللَّه‏ زکاة مال را میدانیم، زکاة بدن چه باشد؟ فرمود: اینست که آفت و آسیبی بیند. در اینجا رنگ رخسار شنوندگان دگرگون شد، چون پیغمبر صلی اللَّه علیه و آله رنگ آنها را دگرگون دید فرمود: دانستید مقصودم چه بود؟ گفتند: نه یا رسول اللَّه، فرمود: آری، گاهی ممکن است بتن انسان خراشی رسد و پایش بسنگی برخورد، بلغزد، سرخورد، بیمار شود، خاری به تنش خلد، و مانند اینها، تا آنجا که در حدیث خویش پریدن چشم را هم یادآور شد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۲۵ علی بن ابراهیم، از هارون بن مسلم، از مسعدة بن صدقه، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «پیغمبر صلی الله علیه و آله روزی به اصحاب خویش فرمود که: هر مالی که زکات داده نمی‏شود، ملعون است، و ملعون است، هر بدنی که زکات داده نمی‏شود، و اگرچه در هر چهل روز یکبار باشد. به آن حضرت عرض شد که: یا رسول اللَّه! امّا زکات مال را شناخته و معنی آن را فهمیده‏ایم، پس بفرما که زکات بدن‏ها چیست؟ در جواب ایشان فرمود که: مراد آن است که آفتی به آن برسد». حضرت صادق علیه السلام فرمود که: «پس روی‏های آنان که این سخن را از آن حضرت شنیدند، متغیّر شد و رنگ‏های ایشان گشت. چون پیغمبر ایشان را دید که رنگ‏های ایشان گردید، به ایشان فرمود: آیا می‏دانید که به گفتار خویش چه چیز را قصد کردم؟ عرض کردند: نه، یا رسول اللَّه! فرمود: بلی، مردی خراشی به او می‏رسد، و نکبت و خواری به او روی می‏دهد، و پا بر می‏زند، و به سر در می‏آید، و به بیماری جزئی مبتلی می‏شود، و خار در عضوی از اعضایش می‏رود، و آن‏چه به این شباهت داشته باشد، تا آنکه حضرت در حدیث خویش، جنبیدن و پریدن چشم را ذکر فرمود».