→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۲۳

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ شِدَّةِ ابْتِلَاءِ الْمُؤْمِن‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن ابيه عن ابن ابي عمير عمن رواه عن الحلبي عن ابي عبد الله ع قال :

إِنَّ اَلْمُؤْمِنَ لَيَكْرُمُ عَلَى اَللَّهِ حَتَّى لَوْ سَأَلَهُ‏ اَلْجَنَّةَ بِمَا فِيهَا أَعْطَاهُ ذَلِكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ‏ مِنْ مُلْكِهِ شَيْئاً وَ إِنَ‏ اَلْكَافِرَ لَيَهُونُ عَلَى اَللَّهِ حَتَّى لَوْ سَأَلَهُ اَلدُّنْيَا بِمَا فِيهَا أَعْطَاهُ ذَلِكَ مِنْ غَيْرِ أَنْ يَنْتَقِصَ مِنْ مُلْكِهِ شَيْئاً وَ إِنَّ اَللَّهَ لَيَتَعَاهَدُ عَبْدَهُ اَلْمُؤْمِنَ بِالْبَلاَءِ كَمَا يَتَعَاهَدُ اَلْغَائِبُ أَهْلَهُ بِالطُّرَفِ وَ إِنَّهُ لَيَحْمِيهِ اَلدُّنْيَا كَمَا يَحْمِي اَلطَّبِيبُ اَلْمَرِيضَ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۹۵ امام صادق (ع) فرمود: راستی مؤمن نزد خدا ارجمند و گرامی شود تا به جایی که اگر بهشت را از خدا خواهد به وی ارزانی دارد بی‏آنکه از ملکش چیزی کاسته شود، و راستی کافر نزد خدا خوار و بی‏مقدار می‏شود تا آنجا که اگر همه دنیا را خواهد با آنچه در آن است به وی بدهد بی‏آنکه از ملکش چیزی کاسته شود، راستی که خدا بنده مؤمن خود را با بلا و گرفتاری، احوال پرسی می‏کند چنانچه مرد غایب و مسافر با فرستادن طرفه‏ها و چیزهای خوب و تازه از خاندانِ خود احوال پرسی می‏کند و راستش این است که او را از دنیا پرهیز می‏دهد چنانچه پزشک، بیمار را. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۷ امام صادق علیه السّلام فرمود: مؤمن نزد خدا ارجمند است، تا آنجا که اگر بهشت را با هر چه در آنست از خدا بخواهد، باو عطا کند، بدون آنکه از ملک او چیزی کم شود، و کافر نزد خدا خوار و پست است، تا آنجا که اگر دنیا را با هر چه در آنست از خدا خواهد باو دهد، بی‏آنکه از ملکش چیزی کم شود، و خدا بوسیله بلا از بنده مؤمنش دلجوئی کند، چنان که مسافر با سوغاتیهای نو ظهور از خانواده‏اش دلجوئی کند، خدا مؤمن را از دنیا پرهیز دهد، چنان که پزشک بیمار را پرهیز دهد. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۲۷ علی بن ابراهیم، از پدرش، از ابن‏ابی‏عمیر، از آنکه او را روایت کرده، از حلبی، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که مؤمن بر خدا گرامی و عزیز است، به مرتبه [ای‏] که اگر بهشت را با آن‏چه در آن است از او بخواهد، خدا آن را به او عطا فرماید، بی‏آنکه این عطا، از ملکش چیزی را کم کند. و به درستی که کافر بر خدا آن قدر خوار و بی‏مقدار است، که اگر دنیا را به آن‏چه در آن است از او بخواهد، خدا آن را به او بدهد، بی‏آنکه آن بخشش، از ملکش چیزی را کم کند. و به درستی که خدا بنده مؤمن خود را به بلا بازجویی و رعایت می‏کند، چنان که غائب و مسافر، اهل خود را به تحفه‏ها و چیزهایی که قطعه باشد تعهّد و رعایت می‏کند، و به درستی که خدا او را از دنیا پرهیز می‏فرماید، چنان که طبیب، بیمار را پرهیز می‏فرماید» (یعنی از آن‏چه مناسب مزاجش نباشد).

راویان