→

الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۲۶

حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ فَضْلِ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِين‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام

سند
علي بن ابراهيم عن محمد بن عيسي عن يونس عن محمد بن سنان عن العلا عن ابن ابي يعفور عن ابي عبد الله ع قال :

إِنَّ فُقَرَاءَ اَلْمُسْلِمِينَ‏ يَتَقَلَّبُونَ فِي رِيَاضِ‏ اَلْجَنَّةِ قَبْلَ أَغْنِيَائِهِمْ بِأَرْبَعِينَ خَرِيفاً ثُمَّ قَالَ سَأَضْرِبُ لَكَ مَثَلَ ذَلِكَ إِنَّمَا مَثَلُ ذَلِكَ مَثَلُ سَفِينَتَيْنِ مُرَّ بِهِمَا عَلَى عَاشِرٍ فَنَظَرَ فِي إِحْدَاهُمَا فَلَمْ يَرَ فِيهَا شَيْئاً فَقَالَ أَسْرِبُوهَا وَ نَظَرَ فِي اَلْأُخْرَى فَإِذَا هِيَ مَوْقُورَةٌ فَقَالَ اِحْبِسُوهَا

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۹۹ از امام صادق (ع) فرمود: راستی فقیرهای مسلمان چهل پائیز پیش از توانگران مسلمان در بستانهای بهشت می‏غلطند، سپس فرمود: من برای تو مثلی می‏زنم، مثلش این است که دو کشتی بر گمرکچی گذر کنند، در یکی نگاه کند و چیزی در آن نیست، گوید: آن را رها کنید تا برود و در دیگری نگاه کند و بنگرد که پر از بار است، گوید: آن را نگهدارید. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۹ امام صادق علیه السّلام فرمود: فقراء مسلمان چهل خریف پیش از توانگرانشان در باغهای بهشت میخرامند، سپس فرمود: برایت مثلی بزنم، حکایت این دو دسته حکایت دو کشتی است که بگمرک رسند و گمرکچی یکی را خالی بیند و گوید رها کنید برود، و دیگری را پر از بار بیند و گوید نگهش دارید. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۱ علی بن ابراهیم، از محمد بن عیسی، از یونس، از محمد بن سنان، از علاء، از ابن‏ابی‏یعفور، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که فقرای مؤمنان در باغ‏ها و مرغزارهای بهشت می‏گردند و تنعّم می‏کنند، چهل خریف‏ پیش از اغنیای ایشان». «۱» پس حضرت فرمود که: «زود باشد که از برایت مثلی بزنم و داستانی بیان کنم. جز این نیست که داستان فقیر و غنی در قیامت، چون داستان دو کشتی است که آنها را بر عاشر (و دَه، یک ستانی) بگذرانیدند، پس در یکی از آنها نظر کرد و در آن چیزی ندید، گفت که: این را روانه سازید. و در دیگری نظر کرد، دید که آن کشتی پربار است. پس گفت که: این را نگاه دارید و مگذارید که روانه شود». __________________________________________________ (۱). و خریف، فصل خزان است. و مراد به چهل خریف، چهل سال است؛ زیرا که در هر سال، یک خریف بیش نیست، در معظم معموره که شمالی خطّ استوا است و بنای تخاطب در فصول بر آن است، و در خطّ استوا که هر سال دو پاییز دارد، و همچنین سائر فصول، در امثال این مقامات اعتبار نمی‏شود؛ چه بنای تخاطب بر آن نیست؛ پس چون چهل خریف بگذرد، چهل سال گذشته باشد. و در بعضی از روایات ما واقع شده است که خریف، هزار عام است و هر عامی هزار سال؛ پس مراد، چهل هزار هزار سال می‏شود. (مترجم)

راویان