الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۲۸

و عنه رفعه عن ابي عبد الله ع قال قال رسول الله ص :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۹۹ امام صادق (ع) فرمود که رسول خدا (ص) فرموده: ای علی! راستی که خدا فقر را به خلقِ خود سپرده و هر که آن را نهان دارد، خدا به اندازه ثواب روزه‏دار شب زنده دار به او بدهد، و هر که آن را فاش سازد نزد کسی که بر روا کردن حاجت او توانا است و آن را روا نکند، او را کشته است، هلا با تیغ و نیزه او را نکشته ولی با زخمی که به دل آن حاجتمند زده، او را کشته است‏ مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۵۹ رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله فرمود: ای علی، همانا خدا فقر را نزد مخلوقش به امانت گذاشته هر که آن را نهان دارد، خدایش مانند پاداش روزه‏داری که بعبادت بپاخاسته دهد، و هر که آن را نزد کسی که‏ میتواند حاجتش را برآورد فاش سازد، و او نکند او را کشته است، آگاه باش که او را با شمشیر و نیزه نکشته، بلکه با زخم به دل کشته است. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۱ و از او روایت است که آن را مرفوع ساخته از امام جعفر صادق علیه السلام که فرمود: «رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود که: یا علی! به درستی که خدا فقر و پریشانی را در نزد خلق خویش امانت قرار داده. پس هر که آن را بپوشد و پنهان دارد، خدا او را مانند ثواب روزه‏داری که به عبادت ایستاده باشد عطا کند، و هر که آن را فاش کند و اظهار نماید در نزد کسی که بر روا کردن حاجتش قادر باشد و نکند، پس به حقیقت که او را کشته است. بدان و آگاه باش! که او را به شمشیر و نیزه نکشته، ولیکن کشته است او را به آن‏چه از دلش خراشیده و مجروح گردانیده» (یعنی اندوهی که به آن رسانیده).