الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۴۵

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن مبارك غلام شعيب قال سمعت ابا الحسن موسي ع يقول :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۰۹ از مبارک غلام شعیب، که شنیدم امام کاظم (ع) می‏فرمود: راستی که خدا عز و جل می‏فرماید: راستی که من به توانگر توانای مالی ندادم که نزد من ارجمند و گرامی است و فقیر را بی‏چیز نکردم برای آنکه نزد من خوار و بی‏مقدار است و این خود برای آزمایش توانگر است به وجود بی‏نوایان و اگر بی‏نوایان نباشند، توانگران مستحقّ بهشت نگردند. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۶۴ موسی بن جعفر علیه السّلام میفرمود: خدای عز و جل فرماید: من توانگر را برای شرافتش نزد خود توانگر نساختم و فقیر را برای خواریش در نظرم فقیر نکردم، بلکه با این تفاوت توانگران را بوسیله فقرا آزمودم، و اگر فقرا نبودند، توانگران سزاوار بهشت نمیگشتند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۳۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد، از عثمان بن عیسی، از مبارک، غلام شعیب، که گفت: شنیدم از ابوالحسن حضرت امام موسی‏کاظم علیه السلام که می‏فرمود: «خدای عز و جل می‏فرماید که: من غنی را غنی نکرده‏ام، به جهت آنکه کرامت و عزّتی داشته در نزد من، و فقیر را فقیر نگردانیده‏ام، به جهت آنکه خوار و بی‏مقدار بود در نزد من. و این از جمله آنها است که به واسطه آن، اغنیا را به فقرا آزموده‏ام، و اگر فقرا نمی‏بودند، اغنیا مستحقّ بهشت نمی‏شدند».