حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الذُّنُوب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن ابيه عن النضر بن سويد عن هشام بن سالم عن ابي عبد الله ع قال :
أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ عِرْقٍ يَضْرِبُ وَ لاَ نَكْبَةٍ وَ لاَ صُدَاعٍ وَ لاَ مَرَضٍ إِلاَّ بِذَنْبٍ وَ ذَلِكَ قَوْلُ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِي كِتَابِهِ وَ مََا أَصََابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمََا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ مَا يَعْفُو اَللَّهُ أَكْثَرُ مِمَّا يُؤَاخِذُ بِهِ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۱۹
از امام صادق (ع): رگی نلرزد و پائی برنخورد و سری درد نگیرد و بیماری نیاید جز برای گناهی، و این است مقصود از گفتار خدا عز و جل (۳۰ سوره شوری): «و آنچه مصیبت به شماها رسد برای آن است که خود به دست آورید و خدا بسیاری را هم گذشت میکند» سپس فرمود: آنچه خدا از آن گذشت میکند، بیشتر است از آنچه مؤاخذه میکند.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۰
امام صادق علیه السلام فرمود: هیچ رگی نزند و پائی بسنگ نخورد و درد سر و مرضی پیش نباید مگر بجهت گناهی (که انسان مرتکب شده است) و همین است که خدای عز و جل در کتابش فرماید «هر مصیبتی بشما رسد، برای کاریست که بدست خود کردهاید و خدا از بسیاری هم گذشت میکند، ۳۰ سوره ۴۲» سپس امام علیه السّلام فرمود: آنچه خدا از آن میگذرد از آنچه از آن مؤاخذه میکند بیشتر است.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۴۷
از او، از پدرش، از نضر بن سوید، از هشام بن سالم، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت است که فرمود: «البتّه هیچ رگی نمیزند؛ یعنی نمیجهد و به جنبش در نمیآید، و هیچ نکبت و سختی و دردسر و بیماری رخ نمیدهد، مگر به سبب گناهی. و این است معنی قول خدای عز و جل که در کتاب خویش میفرماید: «وَ ما أَصابَکُمْ مِنْ مُصِیبَةٍ فَبِما کَسَبَتْ أَیْدِیکُمْ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثِیرٍ» «۱»؛ یعنی: و آنچه به شما میرسد، ای بندگان! از بلیّت و آفت مالی و بدنی، پس به سبب آن چیزی است که دستهای شما آن را کسب کرده؛ یعنی به سبب معصیتی است که کردهاید، و خدا عفو میکند و درمیگذرد از بسیاری از گناهان». راوی میگوید که: بعد از آن، حضرت فرمود که: «آنچه خدا از آن عفو میفرماید، بیشتر است از آنچه به آن مؤاخذه و بازخواست میکند». «۲»
__________________________________________________
(۱). شورا، ۳۰.
(۲). و مخفی نماند که آیه و حدیث، مخصوصاند به گناهکاران، و امّا هرگاه بیگناهی را مصیبتی رسد، سببش چیزی دیگر است، مانند زیادتی اجر. (مترجم)