الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۵۶

عده من اصحابنا عن احمد بن محمد بن خالد عن عثمان بن عيسي عن عبد الله بن مسكان عمن ذكره عن ابي عبد الله ع :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۱۷ از امام صادق (ع) در تفسیر قول خدا عز و جل (۲۷۵ سوره بقره): «و چه بسیار شکیبایند بر آتش سوزان» فرمود: یعنی چه بسیار شکیبا هستند بر انجام کاری که می‏دانند، آنها را به دوزخ می‏کشاند مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۰ امام صادق علیه السلام در باره قول خدای عز و جل: «چه صبری بر آتش دوزخ دارند ۲۷۵ سوره ۲» فرمود: یعنی چه صبری دارند بر کارهائی که میکنند که آنها را بسوی آتش میکشاند. محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۴۷ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن محمد بن خالد، از عثمان بن عیسی، از عبداللَّه بن مسکان، از آنکه او را ذکر کرده، از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده است در قول خدای عز و جل: «فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَی النَّارِ» «۲»، که آن حضرت فرمود: «چه چیز ایشان را شکیبا گردانیده، بر کردن آن‏چه می‏دانند که ایشان را به سوی آتش جهنّم می‏کشاند». «۳» __________________________________________________ (۲). بقره، ۱۷۵. (۳). و ترجمه ظاهر آیه این است که: «پس چه چیز شکیبا گردانید ایشان را، بر آتش دوزخ». و این استفهام، از برای تعجّب است؛ چه تعجّب است از حال ایشان، در اشتغال به موجبات آتش و بی‏باکی ایشان از آن، چنان که حضرت اشاره به آن فرموده. و احتمال این‏که «فَما أَصْبَرَهُمْ»، صیغه تعجّب باشد و معنی این شود که: «چه صابر و شکیبایند»، چنان که بعضی گمان کرده‏اند، صورتی ندارد، چنان که در موضع آن بیان نموده‏ام. (مترجم)