الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۶۱

عده من اصحابنا عن احمد بن ابي عبد الله عن ابيه عن سليمان الجعفري عن عبد الله بن بكير عن زراره عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۱۹ از امام باقر (ع)، فرمود: همه گناهان سخت باشند، و سخت‏تر آنها گناهی است که گوشت و پوست بر آن روئیده باشد (چون خوردن مال حرام یا گناهی که بدان ادامه دهد) زیرا باید گناه یا آمرزیده شود (به وسیله توبه و کفّاره) و یا آنکه بر آن عذاب شود (در حال مرگ و قبر و برزخ و دوزخ تا جبران گردد) و به بهشت در نیاید جز شخص پاک. مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۱ امام باقر علیه السلام فرمود: همه گناهان سخت است (از نظر نافرمانی خدا و کیفر و عقوبت آنها) ولی سخت ترین آنها گناهانی است که بر آن گوشت و خون بروید (مانند خوردن مال حرام یا اصرار بر گناه اگر چه حلال خورد) زیرا آن گنهکار یا بخشوده و یا معذب گردد، و جز شخص پاک ببهشت وارد نشود (پس چنین گنهکاری باید در برزخ و یا محشر عذاب کشد تا آن گوشت و خونش بریزد و تصفیه گردد، و سپس داخل بهشت شود). محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۴۹ چند نفر از اصحاب ما روایت کرده‏اند، از احمد بن ابی‏عبداللَّه، از پدرش، از سلیمان جعفری، از عبداللَّه بن بکیر، از زراره، از امام محمد باقر علیه السلام که فرمود: «گناهان، همه آن، سخت است و سخت‏ترین آنها، گناهی است که گوشت و خون بر آن بروید؛ زیرا که صاحب آن، یا خدا او را رحم می‏کند، و یا عذاب». می‏فرماید: «و در بهشت داخل‏ نمی‏شود، مگر آنکه پاک و پاکیزه باشد». «۱» __________________________________________________ (۱). و دور نیست که مراد حضرت این باشد که، غیر پاک و پاکیزه، بدون شفاعت و عفو داخل بهشت نمی‏شود، و مرحوم بودنش موجب دخول بهشت نیست. (مترجم)