الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۶۴

حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر‏‏ بَابُ الذُّنُوب‏

کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام

سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الوشا عن علي بن ابي حمزه عن ابي بصير عن ابي جعفر ع قال سمعته يقول :

اِتَّقُوا اَلْمُحَقَّرَاتِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَإِنَّ لَهَا طَالِباً يَقُولُ أَحَدُكُمْ أُذْنِبُ وَ أَسْتَغْفِرُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ نَكْتُبُ مََا قَدَّمُوا وَ آثََارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْ‏ءٍ أَحْصَيْنََاهُ فِي إِمََامٍ مُبِينٍ‏ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّهََا إِنْ تَكُ مِثْقََالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي اَلسَّمََاوََاتِ أَوْ فِي اَلْأَرْضِ‏ يَأْتِ بِهَا اَللََّهُ‏ إِنَّ اَللََّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ

ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۱ از ابی بصیر که شنیدم امام باقر (ع) می‏فرمود: بپرهیزید از گناهان کوچک که آنها را هم طالبی است، کسی از شماها می‏گوید: گناه می‏کنم و استغفار می‏نمایم، راستی خدا عز و جل می‏فرماید (۱۲ سوره یس): «محققاً بنویسیم آنچه را پیش فرستادند و آثاری که از آنها بماند و هر چیزی را در امام مبین آمار کنیم» و خدا عز و جل فرماید (۱۶ سوره لقمان): «راستی که اگر آنها به وزن یک دانه خردل باشند در درون سنگی باشند یا در آسمانها و یا در زمین باشند، خدا آنها را بیاورد زیرا خدا باریک بین و آگاه است». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۲ ابو بصیر گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: از گناهانی که ناچیزش انگارید بپرهیزید زیرا آنها هم بازخواست‏کننده‏ئی دارد، شخصی از شما میگوید: گناه میکنم و آمرزش میخواهم، و خدای عز و جل میفرماید: «آنچه را پیش فرستاده و آثارشان را خواهیم نوشت، و همه چیز را در امام مبین (لوح محفوظ یا نامه اعمال) آمار کنیم ۱۲ سوره ۳۶» و باز فرماید: «براستی که اگر آنها (کردار و گفتار بندگان) بوزن دانه خردلی بوده و در میان سنگ سخت یا در آسمانها و یا در زمین باشد، خدا آنها را بیاورد، همانا خدا باریک بین و آگاهست، ۱۶- سوره ۳۱ محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۱ حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از وشّاء، از علی بن ابی‏حمزه، از ابوبصیر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که می‏فرمود: «بپرهیزید از گناهانی که کوچک شمرده می‏شوند؛ زیرا که آنها را طلب‏کننده‏ای هست که از آنها غافل نمی‏شود. یکی از شما می‏گوید که: گناه می‏کنم و طلب آمرزش می‏نمایم. به درستی که خدای عز و جل می‏فرماید که: «وَ نَکْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ کُلَّ شَیْ‏ءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ» «۳»، و خدای عز و جل فرموده است که: «إِنَّها إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فِی صَخْرَةٍ أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ» «۴»؛ یعنی: به درستی که خصلت و کرداری که آدمی را باشد از خوب و بد، اگر در خُردی، هم‏سنگ دانه‏ای از خردل باشد که از همه دانه‏ها خردتر است، پس آن دانه در اندران سنگ سخت و بزرگ باشد که بیرون آوردن آن دشوار است، یا در زیر صخره سبز باشد (که آن را صمّاء گویند و در زیر زمین هفتم است)، یا در آسمان‏ها باشد (با وجود رفعت و وسعت آنها)، یا در زمین باشد، که خدا آن را بیاورد (و حاضر گرداند در موقف حساب، و بر آن حساب فرماید). __________________________________________________ (۳). یس، ۱۲. و در قرآن «وَنَکْتُبُ»، به جای «سَنَکْتُبُ» واقع است. و ترجمه آیه مذکور شد. (۴). لقمان، ۱۶. به درستی که خدا باریک‏دانی است که علمش به هر چیز خرد و ریزه‏ای احاطه فرموده، و دانا و آگاه است به کنه هر چیزی».

راویان