حدیث امام محمّد باقر (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الذُّنُوب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام محمّد باقر عليه السلام
سند
الحسين بن محمد عن معلي بن محمد عن الوشا عن علي بن ابي حمزه عن ابي بصير عن ابي جعفر ع قال سمعته يقول :
اِتَّقُوا اَلْمُحَقَّرَاتِ مِنَ اَلذُّنُوبِ فَإِنَّ لَهَا طَالِباً يَقُولُ أَحَدُكُمْ أُذْنِبُ وَ أَسْتَغْفِرُ إِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ وَ نَكْتُبُ مََا قَدَّمُوا وَ آثََارَهُمْ وَ كُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنََاهُ فِي إِمََامٍ مُبِينٍ وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ إِنَّهََا إِنْ تَكُ مِثْقََالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَكُنْ فِي صَخْرَةٍ أَوْ فِي اَلسَّمََاوََاتِ أَوْ فِي اَلْأَرْضِ يَأْتِ بِهَا اَللََّهُ إِنَّ اَللََّهَ لَطِيفٌ خَبِيرٌ
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۱
از ابی بصیر که شنیدم امام باقر (ع) میفرمود: بپرهیزید از گناهان کوچک که آنها را هم طالبی است، کسی از شماها میگوید: گناه میکنم و استغفار مینمایم، راستی خدا عز و جل میفرماید (۱۲ سوره یس): «محققاً بنویسیم آنچه را پیش فرستادند و آثاری که از آنها بماند و هر چیزی را در امام مبین آمار کنیم» و خدا عز و جل فرماید (۱۶ سوره لقمان): «راستی که اگر آنها به وزن یک دانه خردل باشند در درون سنگی باشند یا در آسمانها و یا در زمین باشند، خدا آنها را بیاورد زیرا خدا باریک بین و آگاه است».
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۲
ابو بصیر گوید: شنیدم امام باقر علیه السلام میفرمود: از گناهانی که ناچیزش انگارید بپرهیزید زیرا آنها هم بازخواستکنندهئی دارد، شخصی از شما میگوید: گناه میکنم و آمرزش میخواهم، و خدای عز و جل میفرماید: «آنچه را پیش فرستاده و آثارشان را خواهیم نوشت، و همه چیز را در امام مبین (لوح محفوظ یا نامه اعمال) آمار کنیم ۱۲ سوره ۳۶» و باز فرماید: «براستی که اگر آنها (کردار و گفتار بندگان) بوزن دانه خردلی بوده و در میان سنگ سخت یا در آسمانها و یا در زمین باشد، خدا آنها را بیاورد، همانا خدا باریک بین و آگاهست، ۱۶- سوره ۳۱
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۱
حسین بن محمد، از معلّی بن محمد، از وشّاء، از علی بن ابیحمزه، از ابوبصیر، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که گفت: شنیدم از آن حضرت که میفرمود: «بپرهیزید از گناهانی که کوچک شمرده میشوند؛ زیرا که آنها را طلبکنندهای هست که از آنها غافل نمیشود. یکی از شما میگوید که: گناه میکنم و طلب آمرزش مینمایم. به درستی که خدای عز و جل میفرماید که: «وَ نَکْتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُمْ وَ کُلَّ شَیْءٍ أَحْصَیْناهُ فِی إِمامٍ مُبِینٍ» «۳»، و خدای عز و جل فرموده است که: «إِنَّها إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ فَتَکُنْ فِی صَخْرَةٍ أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یَأْتِ بِهَا اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ» «۴»؛ یعنی: به درستی که خصلت و کرداری که آدمی را باشد از خوب و بد، اگر در خُردی، همسنگ دانهای از خردل باشد که از همه دانهها خردتر است، پس آن دانه در اندران سنگ سخت و بزرگ باشد که بیرون آوردن آن دشوار است، یا در زیر صخره سبز باشد (که آن را صمّاء گویند و در زیر زمین هفتم است)، یا در آسمانها باشد (با وجود رفعت و وسعت آنها)، یا در زمین باشد، که خدا آن را بیاورد (و حاضر گرداند در موقف حساب، و بر آن حساب فرماید).
__________________________________________________
(۳). یس، ۱۲. و در قرآن «وَنَکْتُبُ»، به جای «سَنَکْتُبُ» واقع است. و ترجمه آیه مذکور شد.
(۴). لقمان، ۱۶.
به درستی که خدا باریکدانی است که علمش به هر چیز خرد و ریزهای احاطه فرموده، و دانا و آگاه است به کنه هر چیزی».