الکافی (ط - الاسلامیه) - جلد ۲، حدیث ۹۶۶

محمد بن يحيي عن عبد الله بن محمد عن علي بن الحكم عن ابان بن عثمان عن الفضيل عن ابي جعفر ع قال :

کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۳ از امام باقر (ع)، فرمود: راستی که مردی گناهی می‏کند و روزی او بند می‏آید و این آیه را خواند (۲۷ سوره قلم): «وقتی سوگند خوردند که ما آن را صبحگاه می‏چینیم و نگفتند ان شاء اللَّه و یک بلای ناگهانی بر آن چرخید و آنان خواب بودند». مصطفوی‏, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۲ امام باقر علیه السلام فرمود: مردی مرتکب گناهی می‏شود و روزی از او کناره میگیرد و این آیه را تلاوت فرمود: «زمانی که قسم خوردند که صبحدم آنها را بچینند و ان شاء اللَّه نگفتند، بدان جهت از جانب پروردگارت بلائی بر آن چرخید و آنها خوابیده بودند، ۲۷- سوره ۶۸». محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۵ محمد بن یحیی، از عبداللَّه بن محمد، از علی بن حکم، از ابان بن عثمان، از فضیل، از امام محمد باقر علیه السلام روایت کرده است که فرمود: «به درستی که مرد مرتکب گناه می‏شود، و به این سبب روزی از او بازداشته می‏شود»، و این آیه را تلاوت فرمود که: «إِذْ أَقْسَمُوا لَیَصْرِمُنَّها مُصْبِحِینَ* وَ لا یَسْتَثْنُونَ* فَطافَ عَلَیْها طائِفٌ مِنْ رَبِّکَ وَ هُمْ نائِمُونَ» «۱»؛ یعنی: «یاد کن چون سوگند خوردند اهل باغی که در دو فرسنگی صنعای یمن بود، که هر آینه میوه آن را ببرند، در حالی که در صباح در آیندگان باشند؛ یعنی در بامداد میوه را بچینند؛ پس به این قصد سوگند یاد نمودند و استثنا نکردند؛ یعنی نگفتند که: انشاء اللَّه، اگر خدا خواهد «۲»؛ پس فرا گرفت بر آن باغ، بلای طواف‏کننده و گرداگرد آن فروگیرنده، از جانب پروردگار تو، و ایشان خفتگان بودند». «۳» __________________________________________________ (۱). قلم، ۱۷- ۱۹. (۲). و بعضی گفته‏اند که: معنی این است که، جدا نکردند از آن میوه، حصّه مساکین را، چنان که پدر ایشان جدامی‏کرد. (مترجم) (۳). و آن بلاء، آتشی بود که از آسمان فرود آمد، و در آن باغ پیچیده و میوه آن را سوزانید و درختان آن را خشک گردانید. (مترجم)