حدیث امام جعفر صادق (ع) در کتاب الکافي جلد ۲ کتاب الإيمان و الکفر بَابُ الذُّنُوب
کتاب الإيمان و الکفر · روایت شده از امام جعفر صادق عليه السلام
سند
عنه عن احمد بن محمد عن ابن فضال عن ابن بكير عن ابي بصير قال سمعت ابا عبد الله ع يقول :
إِذَا أَذْنَبَ اَلرَّجُلُ خَرَجَ فِي قَلْبِهِ نُكْتَةٌ سَوْدَاءُ فَإِنْ تَابَ اِنْمَحَتْ وَ إِنْ زَادَ زَادَتْ حَتَّى تَغْلِبَ عَلَى قَلْبِهِ فَلاَ يُفْلِحُ بَعْدَهَا أَبَداً
ترجمه
کمره ای, اصول کافی ترجمه کمره ای جلد ۵, ۱۲۳
از ابی بصیر که شنیدم امام صادق (ع) میفرمود: چون مرد گناه کند در دلش نقطه سیاهی بر آید، و اگر توبه کند نابود شود، و اگر بر گناه افزاید بر آن سیاهی فزوده گردد تا سیاهی بر دلش چیره شود، و پس از آن هرگز رستگار نگردد.
مصطفوی, اصول کافی ترجمه مصطفوی جلد ۳, ۳۷۳
امام صادق علیه السّلام میفرمود: هر گاه مرد گناهی کند، در دلش نقطه سیاهی بر آید، پس اگر توبه کند، محو شود، و اگر بر گناه بیفزاید، آن سیاهی افزایش یابد تا بر دلش غالب شود، سپس هرگز رستگار نشود.
محمدعلی اردکانی, تحفة الأولیاء( ترجمه أصول کافی) - جلد ۳, ۶۵۳
از او، از احمد بن محمد، از ابنفضّال، از ابنبکیر، از ابوبصیر روایت است که گفت: شنیدم از امام جعفر صادق علیه السلام که میفرمود: «چون مرد مرتکب گناه گردد، نکته و نشانه سیاهی در دلش بیرون آید. پس اگر توبه کند، آن نشانه برطرف شود، و اگر بر گناه بیفزاید، آن نشانه نیز بیفزاید، تا بر دلش غالب گردد و همه را سیاه کند، و چون چنین شود، بعد از آن هرگز رستگاری نیابد».