تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَکْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُکُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلًا ما تَذَکَّرُونَ «62»
کيست که هرگاه درمانده‌اى او را بخواند، اجابت نمايد و بدى و ناخوشى را برطرف کند، و شما را جانشينان (خود در) زمين قرار دهد؟ آيا با خداوند معبودى است؟ چه کم پند مى‌پذيريد.
«1». واقعه، 64.
جلد 6 - صفحه 443