1- بهترين راه خداشناسى، توجّه کردن به مشکلات و بن‌بست‌هاى زندگى و پيدا شدن راه‌حل وروزنه‌هاى اميد به لطف خداوند است. «أَمَّنْ يَهْدِيکُمْ- مَنْ يُرْسِلُ»
2- حرکت بادها با تدبير اوست. «يُرْسِلُ الرِّياحَ»
3- اگر وجدان خود را قاضى کنيم، در مى‌يابيم که جز او خدايى نيست. «أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ»
4- هرگونه شرک، محکوم است. «عَمَّا»
5- قرار دادن شريک براى خداوند، توهين به مقام اوست. «تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِکُونَ»
«1». نحل، 16.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 446