تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ (69) حق تعالى براى آگاهى و هشيارى مکذّبين و تهديد آنان فرمود: قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ‌: بگو اى پيغمبر سير کنيد در زمين اهل تکذيب مانند ديار حجر و احقاف و مؤتفکات که اهل آنها هلاک شدند، فَانْظُرُوا: پس نگاه کنيد و تأمل نمائيد و به فکر خود دريابيد که: کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمِينَ‌: چگونه بود سر انجام گناهکاران و عاقبت کافران به کجا رسيده از هلاک ايشان و تخريب بلد آنان، تا از آنها عبرت گيريد. تبصره: آيه شريفه تهديد کافران و تخويف سرکشان از فرمان حضرت سبحانى مى‌باشد، که قدم بردارند و سير کنند در زمين و مشاهده نمايند شهرها و مساکين ياغيان را که چگونه به شآمت مخالفت و کفر، نه اسمى از آنان و نه اثرى از منازل ايشان باقى مانده، بلکه خود آنها مخذول و مساکن آنان مخروب گشته؛ يا تاريخ و احوال ايشان را به نظر و فکر مطالعه نمايند تا از آنها عبرت يابند و دست از سرکشى و هوى پرستى بردارند. حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مى‌فرمايد: جلد 10 - صفحه 75 عباد اللّه اين الّذين عمروا فنعموا و علّموا ففهموا و انظروا فلهوا و سلموا فنسوا؟ امهلوا طويلا و منحوا جميلا و حذّروا أليما و وعدوا جسيما، احذروا الذّنوب المورطة و العيوب المسخطة يا اولى الابصار و الأسماع ... اى بندگان خدا، کجايند آنانکه عمر داده شده بودند پس زيستند به ناز و نعمت و آموزيده شدند، پس فهميدند به فطنت سليمه. و مهلت داده شدند، پس غفلت ورزيدند و اعراض نمودند از طاعات، و سالم گردانيده شدند از آفات، پس فراموش کردند تنبيهات را؛ و عطا داده شدند در زمان دراز و ترسانيده شدند به عذاب دردناک و وعده داده شدند به نعمتهاى بزرگ، و آنها به شغل دنيا از آن نعمتها باز ماندند، حذر کنيد اى بندگان خدا از گناهانى که اندازنده‌اند صاحب خود را در هلاکت و از عيبهائى که خشم آرنده است حضرت عزت را اى صاحبان ديده بينا و گوش شنوا «1».