1- حلّ اختلافات فکرى و ريشهدار، آن هم به دست پيامبرى که درس نخوانده و مکتب نرفته، نشانهى اعجاز و حقانيّت قرآن است. إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ ...
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
به غمزه مسأله آموز صد مدرّس شد
2- يکى از برکات قرآن، حل اختلافات است. إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ ... يَخْتَلِفُونَ
3- اختلاف از مردم است، وگرنه مکاتب الهى اختلاف ندارند. «هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 454