تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ أَکْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ (76)
«1» اصول کافى، ج 1، کتاب الحجة، باب إن الائمة ورثوا علم النبي و جميع الانبياء و الاوصياء الذين من قبلهم، روايت 7، ص 226.
جلد 10 - صفحه 79
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ: بدرستى که اين قرآن، يَقُصُّ عَلى بَنِي إِسْرائِيلَ: قصه و بيان مى‌نمايد بر بنى اسرائيل به راستى و درستى، أَکْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ:
بيشتر آن چيزى که از جهالت ايشان در آن اختلاف مى‌کنند و به خلاف يکديگر سخن مى‌گويند در اعتقادات خود، مانند تشبيه يهود و تثليث نصارى و احوال معاد جسمانى و روحانى و صفات بهشت و جهنم و قصه عزير و مسيح و مريم و نبىّ مبشّر در تورات که حضرت خاتم صلّى اللّه عليه و آله است؛ زيرا بعضى آنها مى‌گفتند که آن موعود، يوشع است؛ و جمعى برآنند که زمان ظهور بعد از اين خواهد بود، و غير آن از احکام مختلفه در دين. اين قسمت، معجزه پيغمبر ما مى‌باشد که کتب ايشان نخوانده بود و با وجود بر اين اخبار فرموده از آنها.