نکته‌های تفسیر نور

کلمه‌ى «دخور» به معناى ذلّت و کوچکى است. در قرآن از دو «نفخ صور» سخن به ميان آمده است: يکى نفخه‌اى که سبب مرگ همه مى‌شود و ديگرى نفخه‌اى که سبب حيات و حضور مى‌گردد. در آيه‌ى 68 زمر مى‌خوانيم: «وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِيهِ أُخْرى‌ فَإِذا هُمْ قِيامٌ يَنْظُرُونَ» در صور «اسرافيل» دميده شود و همه‌ى موجودات آسمانى و زمين مى‌ميرند، مگر کسانى که خدا بخواهد، سپس بار ديگر در صور دميده شود، ناگهان تمام خلايق برخيزند و در انتظار (حساب و جزا) باشند. مراد از نفخه در اين آيه، يا نفخه‌ى اوّل است، به دليل کلمه‌ى «فزع» و يا نفخه‌ى دوّم، به دليل‌ «أَتَوْهُ» و يا هر دو نفخه، به دليل هر دو کلمه. «واللّه العالم» در روايات مى‌خوانيم: مسئول دميدن در صور، فرشته‌اى به نام اسرافيل است. در دعاى‌ جلد 6 - صفحه 465 امّ‌داوود مى‌خوانيم: «اللهم صل على اسرافيل حامل عرشک و صاحب الصور» «1» گروهى که از وحشت وهراس آغاز قيامت درامانند، «إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ» در دو آيه بعد معرّفى شده‌اند: «مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ» چنانکه در جاى ديگر مى‌خوانيم: «لا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَکْبَرُ» «2» ناله‌ى بزرگ آن روز، آنان را محزون نمى‌کند.