1- آورندهى قرآن، بايد خود نيز اهل تلاوت باشد. «أَتْلُوَا الْقُرْآنَ»
2- مهمترين مأموريّت پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله بعد از توحيد، تلاوت آيات الهى بر مردم است. «أَتْلُوَا الْقُرْآنَ»
3- محور تبليغ بايد قرآن باشد. أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى ...
4- وظيفهى مبلّغ، رساندن حقايق به مردم است، پذيرش يا عدم پذيرش، مربوط به خود آنهاست. أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى ... وَ مَنْ ضَلَ
5- تلاوت قرآن، مقدّمهى هدايت است. «أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى»
6- سود و زيان ايمان يا کفر مردم، به خود آنها برمى گردد. «لِنَفْسِهِ»
7- پيامبر مسئول گمراه شدگان نيست. «فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ»
«1» يونس 61
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 471