نکته‌های تفسیر نور

دانشمندانِ يهود و نصارى تا قبل از آمدن پيامبر اسلام، به مردم وعده‌ى آمدن آن حضرت را مى‌دادند و نشانه‌هايى را که در تورات و انجيل آمده بود براى مردم مى‌گفتند، ولى همين که پيامبر اسلام مبعوث شد و آنها اقرار به رسالت آن حضرت را مساوى با از دست دادن مقام، مال و ... خود ديدند، حقيقت را کتمان نمودند، تا چند روزى بيشتر در مسند خود بمانند و تحفه و هدايايى بخورند، ولى اين بهاى اندکى است که در برابر گناه بزرگ خود دريافت مى‌دارند و اين درآمدها نيز چيزى جز آتش نيست که مى‌خورند. همچنان که در آيه‌اى‌ جلد 1 - صفحه 265 ديگر، از خوردن اموال يتيمان به خوردن آتش تعبير شده است. «1» خداوند در روز قيامت با اين کتمان کنندگان، سخنى از روى محبّت نخواهد گفت، با آنکه در آن روز، مؤمنان با خدا هم سخن خواهند شد. البتّه اين گفتگو يا از راه ايجاد موج در فضا و يا از طريق الهام و با زبان دل است و همه خوبان در آن روز کليم‌اللّه مى‌شوند. در آيه قبل، به دنبال تحريم گوشت خوک و مردار، سخنى از مغفرت آمده است، ولى در اين آيه که سخن از تحريم کتمان حقّ و گناهان مربوط به مسائل فکرى و فرهنگى است، لحن آيه بسيار تندتر شده و سخنى از مغفرت نيامده است. بگذريم که در آيه بعد اين تهديدات شديدتر مى‌شود. کتمان حقيقت، تنها درباره رسالت پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله نبوده است. کسانى که درباره جانشين واقعى پيامبر نيز کتمان حقيقت کنند، دچار اين عقوبت خواهند شد. آنانکه ماجراى غدير خم را در کتب تفسير و تاريخ خود محو و مسير آيات را تحريف و توجيه مى‌کنند و مردم را به جاى امام معصوم به سراغ ديگران مى‌فرستند، دچار کتمان حقيقت شده‌اند.