1- دنياگرايى، بزرگترين خطر براى علما و دانشمندان است. «يَکْتُمُونَ، يَشْتَرُونَ»
2- دين فروشى، به هر قيمتى که باشد خسارت است، زيرا حقايق و معارف کتب آسمانى ارزشمندتر از همه منافع است. «ثَمَناً قَلِيلًا»
3- خوردنى‌هاى حرام، به صورت آتش تجسّم مى‌يابند. «ما يَأْکُلُونَ ... إِلَّا النَّارَ»
4- اشيا داراى يک وجهه باطنى و ملکوتى هستند که در قيامت به آن شکل تجسّم مى‌يابند. «فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ»
5- کيفر، بايد متناسب با جرم باشد. آنانکه در دنيا راه شنيدن کلام خدا را بر مردم بسته‌اند، در قيامت از لذّت استماع کلام خدا محروم مى‌شوند. «لا يُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ»
6- عذاب‌هاى قيامت، هم جسمى وهم روحى است. «لا يُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ»
«1». نساء، 10.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 266