1- کتمان حقايق، از گناهان ويژهى دانشمندان است. «أُولئِکَ الَّذِينَ»
2- در بيان کتب آسمانى، هدايت و مغفرت الهى است و در کتمان آنها ضلالت و عذاب. «اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ»
3- دين فروشى و کتمان حقيقت، سختترين کيفرها را بدنبال دارد. جملهى «فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ» در قرآن تنها در مورد اين گروه بکار رفته است.
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 267