1- اوّلين شرط پذيرش مسئوليّت، بلوغ جسمانى است. «وَ لَمَّا بَلَغَ»
2- بلوغ واقعى، تنها به رشد جسمى و نيروى جنسى نيست، بلکه به کمال فکر و عقل نيز وابسته است. «وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ اسْتَوى»
3- وعدههاى الهى، تخلّفناپذير است. جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِينَ- وَ لَمَّا بَلَغَ ... آتَيْناهُ
4- نزول الطاف الهى، شرايط مناسب مىخواهد. وَ لَمَّا بَلَغَ ... آتَيْناهُ
5- حکمت بر علم مقدّم است. «حُکْماً وَ عِلْماً»
6- لطف به نيکوکاران، سنّت الهى است. «وَ کَذلِکَ»
7- پاداش نيکوکاران، منحصر به آخرت نيست. «وَ کَذلِکَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ» (بهرهمند شدن موسى عليه السلام از حکمت ودانش، پاداش الهى در برابر احسان اوست.)