1- حضرت موسى در دربار فرعون، عامل نفوذى و طرفدار داشت. «جاءَ رَجُلٌ»
2- کمک به ظالم در هر شکلى حرام است؛ ولى ورود و نفوذ در دستگاه براى کمک به اهل ايمان کارى پسنديده است. «جاءَ رَجُلٌ» (حضور علىّ ابن‌يَقطين يکى از ياران امام کاظم عليه السلام در دستگاه ظلم بنى‌عبّاس نيز از همين باب بود.)
3- طاغوت‌ها براى امنيّت و آسايش بيشتر خود، در ميان مردم و مرکز شهر زندگى نمى‌کنند. «أَقْصَى الْمَدِينَةِ»
4- در حفظ جان رهبران و نخبگان جامعه، نهايت تلاش خود را بکار ببريم.
«يَسْعى»
5- گاه، خبررسانى به موقع وسوز و سرعت در کار، سرنوشت يک ملّت را عوض مى‌کند. «يَسْعى» (چه بسا که اگر اين مرد، اخبار را به موسى عليه السلام نمى‌رساند و آن حضرت از شهر بيرون نمى‌رفت، به دست مأموران فرعون کشته مى‌شد.)
6- يک انسان انقلابى مثل موسى، جبهه‌ى کفر و مهره‌هاى آن را به اضطراب و تکاپو مى‌اندازد. «إِنَّ الْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ»
7- اطرافيان طاغوت‌ها نيز در جرم آنها شريک هستند. «يَأْتَمِرُونَ بِکَ»
8- افشاى توطئه‌ها و طرح‌هاى خائنانه واجب است. «يَأْتَمِرُونَ بِکَ»
9- مصلحان جامعه بايد همواره آمادگى هجرت و آوارگى را داشته باشند.
«فَخَرَجَ»
10- به هشدارهاى دلسوزانه بها دهيم و نصيحت ديگران را بپذيريم. «فَاخْرُجْ- فَخَرَجَ»
11- شجاعت، به معناى در دسترسِ دشمن قرار گرفتن نيست. «فَخَرَجَ»
12- زندگى انبيا غالباً با آوارگى و سختى همراه بوده است. «فَخَرَجَ»
13- سعى و همّت خود را بکار بريم؛ ولى نتيجه را از خداوند بخواهيم. «فَخَرَجَ-
جلد 7 - صفحه 35
قالَ رَبِّ نَجِّنِي»
14- دعا بايد با تلاش و حرکت همراه باشد. «فَخَرَجَ مِنْها- قالَ رَبِّ نَجِّنِي»
15- رهبران الهى، در همه حالات از خداوند استمداد مى‌کنند. «رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ»، «رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي» «1»، «رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَکُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ» «2» و «رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ» «3»