1- انتقاد از خلاف دوستان، نبايد سبب رها کردن و حمايت نکردن از حقّ آنان
جلد 7 - صفحه 33
شود. (با اينکه حضرت موسى در آيهى قبل با جملهى «إِنَّکَ لَغَوِيٌّ مُبِينٌ» از يار خود انتقاد کرد؛ ولى باز هم تصميم به حمايت از او گرفت) «أَرادَ أَنْ يَبْطِشَ»
2- در همهجا موعظه کارساز و کافى نيست، گاهى زور و قدرت لازم است. «أَرادَ أَنْ يَبْطِشَ»
( «وقار» به معناى وارفتگى و بىحالى نيست، حضرت موسى دو روز پى در پى درگيرى خيابانى داشت.)
3- در نظام استکبارى، فرعون که نوزادان معصوم را عمداً به قتل مىرساند، خدا خوانده مىشود! ولى موسى که بدون قصد قتل به دشمن کافر ضربهاى وارد مىکند و منجر به مرگ او مىشود، جبّار معرّفى مىشود!! «تَکُونَ جَبَّاراً فِي الْأَرْضِ»