تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) أُولئِکَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‌ وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ (175) أُولئِکَ الَّذِينَ‌: آن جماعت کسانيند که از روى جهالت و سفاهت، اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‌: بدل کردند کفر را که محض ضلالت است به ايمان که عين هدايت است. اين معامله دنيا باشد. وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ: و عذاب ابدى را به آمرزش ربّانى، و اين سوداى آخرت آنها مى‌باشد. فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ: پس چه چيز صابر گردانيد ايشان را بر آتش، يعنى موجبات آن. چنانچه على بن ابراهيم قمى از حضرت صادق عليه السّلام روايت نموده فرمود: چه دليرند ايشان بر عملى که موجب آتش جهنم مى‌باشد. «1»