پیام‌های تفسیر نور

1- مؤمن، به شرط و قرارداد خود، وفادار است. «قَضى‌ مُوسَى الْأَجَلَ» 2- زن و فرزند نبايد مانع حرکت، هجرت و انجام مسئوليّت‌ها شوند، چنانکه مرد هم نبايد آنها را رها کند، بلکه بايد در کنار وهمراه يکديگر باشند. «سارَ بِأَهْلِهِ» 3- در جايى‌که اطمينان خاطر نداريم، خانواده خود را نبريم. «امْکُثُوا» ديدن آتش، به قرينه جمله‌ى‌ «إِنِّي آنَسْتُ ناراً»، مخصوص حضرت موسى بوده و براى آن حضرت مبهم بوده است، لذا از خانواده‌اش خواست که در همانجا منتظر بمانند تا خود تنها به نزد آتش رود و برگردد. 4- هر کجا که به تحقّق قول خود مطمئن نيستيم، وعده‌ى قطعى ندهيم. «لَعَلِّي آتِيکُمْ‌- لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ» (کلمه‌ى «لعل» به معناى شايد است، يعنى شايد خبرى بياورم يا شايد قطعه آتشى براى گرم شدن بياورم.) 5- مرد، مسئول رفع نيازمندى‌هاى همسر وخانواده خود است. «لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ» 6- براى رسيدن به مقامات عالى عرفان، لازم نيست با زن وفرزند متارکه کنيم، بلکه مى‌توان بطور عادّى وطبيعى و ساده زندگى کرد و به بالاترين درجات عرفان نيز رسيد. سارَ بِأَهْلِهِ‌ ... قالَ لِأَهْلِهِ‌ ... لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ‌