تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَلَمَّا أَتاها نُودِيَ مِنْ شاطِئِ الْوادِ الْأَيْمَنِ فِي الْبُقْعَةِ الْمُبارَکَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ أَنْ يا مُوسى إِنِّي أَنَا اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ «30»
پس همين که (موسى) به نزد آن (آتش) آمد، (ناگهان) از جانب راست آن درّه، در آن منطقه مبارک و خجسته از (ميان) يک درخت، ندا داده شد که اى موسى! همانا من، اللّه، پروردگار جهانيان هستم.
جلد 7 - صفحه 50