تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَنْ أَلْقِ عَصاکَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ کَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى أَقْبِلْ وَ لا تَخَفْ إِنَّکَ مِنَ الْآمِنِينَ «31»
«1». تفسير الميزان.
«2». شورى، 51.
جلد 7 - صفحه 51
و (از تو مىخواهم) اينکه عصايت را بيفکنى! پس چون (موسى عصا را انداخت ناگهان) مشاهده کرد که آن (عصا) چنان جست و خيز مىکند که گويا مارى چالاک و کوچک است، پشتکنان فرار کرد و به عقب (هم) نگاه نکرد! (به او ندا رسيد که) اى موسى! پيش بيا و نترس، همانا تو درامان هستى.