1- تهمت، بزرگترين حربهى مستکبران عليه مصلحان است. «ما هذا إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرىً»
2- تعاليم پيامبران الهى، تابع آداب ورسوم گذشتگان نيست. «ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا»
3- در پذيرش عقايد، منطق وبرهان ملاک است، نه سيرهى پدران. «ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا» (پيشينه نداشتن يک تفکّر، دليل نادرستى آن نيست)
4- برخى انسانها، منطق روشن را فداى گذشته تاريک مىکنند. «جاءَهُمْ مُوسى بِآياتِنا بَيِّناتٍ- ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا الْأَوَّلِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 56