1- در برابر تکذيب کفّار که معجزات را سحر مىخوانند، بايد به خدا توکّل کرد.
ما هذا إِلَّا سِحْرٌ ... رَبِّي أَعْلَمُ ...
2- ادّعاهاى پوچ را با شعارهاى الهى خنثى سازيم. ما هذا إِلَّا سِحْرٌ ... رَبِّي أَعْلَمُ
3- خدا هيچ مردمى را بىراهبر و راهنما نگذاشته است. «رَبِّي أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى»
4- هدايتيافتگان، خوش عاقبتند. «لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ»
5- توجّه به معاد، در رأس برنامههاى انبيا بوده است. وَ قالَ مُوسى ... مَنْ تَکُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ
6- کسانى که انبيا را ساحر مىنامند، ستمگرانى بد عاقبتاند. «لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ»