1- مردم از دين حاکمان پيروى مىکنند. «اسْتَکْبَرَ هُوَ وَ جُنُودُهُ»
2- معيار ستايشها و انتقادهاى قرآن، حقّ است. «بِغَيْرِ الْحَقِّ»
3- غفلت از گذرا بودن دنيا و گمان به جاودانگى، زمينهساز خوى استکبارى است. «وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ إِلَيْنا لا يُرْجَعُونَ»
4- عدم اعتقاد و توجّه به معاد و حساب، زمينهى شکلگيرى استکبار است.
«لا يُرْجَعُونَ»