1- کيفرهاى الهى، اختصاص به آخرت ندارد. (فرعون در همين دنيا غرق شد) «فَأَخَذْناهُ»
2- ياران فرد ستمکار، در سرنوشت او سهيم و شريکند. «فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ»
3- سرانجام مستکبران، ذلّت و قهر است. «فَنَبَذْناهُمْ»
4- براى ريشهکنى فساد، بايد هر چيزى که آلوده باشد از بين برود. «فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ»
5- به حوادث تاريخى به ديدهى عبرت بنگريم. «فَانْظُرْ»
6- ستمگران، سرنوشت مشترکى دارند. «عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ» (به جاى عاقبت فرعون فرمود: عاقبت همه ستمگران چنين است)
7- مهم عاقبت کار است، نه جلوههاى زودگذر آن. فَانْظُرْ ... عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ