تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِّ فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ (40)
فَأَخَذْناهُ وَ جُنُودَهُ: پس گرفتيم فرعون و سپاه او را به قهر و غضب، فَنَبَذْناهُمْ فِي الْيَمِ: پس در افکنديم ايشان را در درياى نيل يا طبريه که
جلد 10 - صفحه 142
بحرى است در راه مصر و همه در آن غرق شدند، چنانکه در آيات ديگر بيان آن شده.
تبصره: اين کلام متضمن فخامت و تعظيم آخذ و استحقار مأخوذ است؛ کأنّه خداوند سبحان اخذ همه ايشان نموده در تحت يد قدرت خود با وجود کثرت آنها، و طرح ايشان نموده در دريا مانند کسى که قبضه‌اى از سنگريزه‌ها در کف گيرد و يک مرتبه بياندازد؛ و اين از قبيل تصوير و تمثيل است مر اقتدار حق سبحانه و تعالى را، و اظهار اينکه جميع مقدّرات با آنکه عظيم و جليل باشد، در جنب قدرت قادر متعال مستصغر است.
فَانْظُرْ کَيْفَ کانَ عاقِبَةُ الظَّالِمِينَ: پس بنگر و تأمل کن که چگونه بود سر انجام ستمکاران و از حد درگذشتگان و سرکشان از فرمان حضرت سبحان. و قوم را از اين وقايع آگاه گردان تا به ديده دل تفکر و تدبر نمايند که عاقبت مخالفت و کفر و فسق و فجور پايان ندارد، بلکه وبال و خسران آن به اندک زمانى صاحبش را گرفتار سازد؛ و اگر بصيرتى باشد، هر آينه دوران گذشتگان و شآمت عاقبت گردنکشان، عبرت و تنبهى خواهد بود براى جلوگيرى عنان نفس سرکش در وادى عصيان و طغيان.