قرآن مجيد همچنان که در مورد پيشوايان هدايت و نور، کلمه‌ى «أَئِمَّةً» را بکار برده است، «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا» «1» اين کلمه را بر جلوداران ضلالت و نار نيز اطلاق فرموده است، «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ» و از اين رو است که در قيامت، هر کس با رهبرى که در دنيا انتخاب کرده به دادگاه عدل الهى احضار مى‌شود. «يَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ» «2» فرعون نيز به عنوان يکى از همين پيشوايان در آن روز قومش را به دوزخ وارد مى‌کند.
«يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ» «3»