1- نقل ماجراى نبوّت حضرت موسى با همهى ريزهکارىهاى آن، از زبان پيامبرى که در آن زمانها حضور نداشته، نشانهى حقّانيّت و اعجاز قرآن است. وَ ما کُنْتَ ... وَ ما کُنْتَ ...
2- برخى داستانهاى قرآن، از اخبار غيبى است، نه از نقل شاهدان عينى. وَ ما کُنْتَ بِجانِبِ ...
3- بخش غربى کوه طور، محلّ نزول تورات بوده است. «بِجانِبِ الْغَرْبِيِّ»
«1». نهجالبلاغه، نامه 31.
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 64