1- بايد به ياوهسرايى منکران، جواب مناسب داد. قُلْ ...
2- براى اثبات حقّ، گاهى بايد روش تحدّى و مبارزهطلبى و مناظره را انتخاب کرد. قُلْ فَأْتُوا بِکِتابٍ ...
3- انتقاد به تنهايى کافى نيست، بايد همراه آن طرح و پيشنهاد داد. سِحْرانِ تَظاهَرا ... فَأْتُوا بِکِتابٍ
4- از جمله امتيازات انبيا، تحدّى ومبارزهطلبى در آوردن کتاب يا معجزه است.
«فَأْتُوا بِکِتابٍ- أَهْدى»
5- توراتِ اصلى وقرآن، بهترين کتابهاى آسمانى براى هدايت بشر مىباشند.
فَأْتُوا بِکِتابٍ ... أَهْدى مِنْهُما
6- در مقابل کفر و انکار بايد پيروان اديان الهى حامى يکديگر باشند. «أَهْدى مِنْهُما» و نفرمود: «أهدى منى» آرى، در برابر دشمن مشترکى که به همهى کتب آسمانى کافر است و شعار «إِنَّا بِکُلٍّ کافِرُونَ» سر مىدهد، قرآن، از تورات حمايت کرده و آن را در کنار خويش قرار مىدهد.
7- رهبران دينى بايد بهترين سخن و منطقىترين شيوه را در مقابل مخالفان ارائه دهند. فَأْتُوا بِکِتابٍ ... أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ
8- ملاک ومعيار در انتخاب، تبعيّت از بهترينهاست. «أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ»
9- در گزينش مربّى، دوست وکتاب، هدايتبخش بودن، معيار است. «أَهْدى مِنْهُما أَتَّبِعْهُ»
10- انسان از آوردن کتابى برتر از قرآن وتورات اصلى عاجز است. «إِنْ کُنْتُمْ صادِقِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج7، ص: 69