1- رسالت پيامبر وقرآن، حقّ است. «لَوْ لا أَرْسَلْتَ إِلَيْنا رَسُولًا- فَلَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ»
2- منکرين حقّ، بجاى توجّه به حقّانيّت، تنها به مقايسه‌هاى بى‌اساس وباطل نظر دارند. «جاءَهُمُ الْحَقُ- لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ»
3- افراد متحجّر، حاضر به پذيرش حرف جديد و منطقى نيستند. «لَوْ لا أُوتِيَ مِثْلَ ما أُوتِيَ مُوسى»
4- سحر و ساحرى، شايع‌ترين تهمتى است که به انبيا زده مى‌شود. «سِحْرانِ» (منکرين بهانه‌جو اظهار مى‌نموند که اين قرآن و آن تورات، دو کتاب سحرند که از يکديگر پشتيبانى مى‌کنند.)
5- دشمنان، منطق و کلام حقّ را خدشه‌دار مى‌کنند تا راه را براى انکار خود باز کنند. سِحْرانِ ... إِنَّا بِکُلٍّ کافِرُونَ