1- به جاى محتواى دين، به سراغ ظاهر نرويم و از اهداف اصلى باز نمانيم. «لَيْسَ الْبِرَّ ... وَ لکِنَّ الْبِرَّ»
2- يکى از وظايف انبيا وکتب آسمانى، تغيير فرهنگ مردم است. «لَيْسَ الْبِرَّ ... وَ لکِنَّ الْبِرَّ»
3- ايمان، مقدّم بر عمل است. «مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ ... آتَى الْمالَ»
4- ايمان به خدا و روز قيامت همراه با ايمان به همه‌ى انبيا و ملائکه لازم است.
«آمَنَ بِاللَّهِ ... وَ الْمَلائِکَةِ وَ الْکِتابِ وَ النَّبِيِّينَ»
5- ارتباط با خدا در کنار ارتباط با مردم و تعاون اجتماعى در حوادث و گرفتارى‌ها مطرح است. «آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ... وَ آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ»
6- تمام کارهاى نيک، درسايه ايمان به خدا شکل مى‌گيرد. «آمَنَ بِاللَّهِ ... آتَى الْمالَ»
7- هدف اسلام از انفاق، تنها سير کردن گرسنگان نيست، بلکه دل کندن صاحب مال از مال نيز هست. «عَلى حُبِّهِ»
8- نيکوکاران، مال و دارايى خود را با رغبت و علاقه در راه خدا انفاق مى‌کنند.
«آتَى الْمالَ عَلى حُبِّهِ»
«1». تفسير قرطبى.
«2». کافى، ج 2، ص 665.
جلد 1 - صفحه 272
9- در انفاق، بستگان نيازمند بر ساير گروه‌هاى مستمند، اولويّت دارند. «ذَوِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى ...»
10- سائل را ردّ نکنيد، گرچه فقير، مسکين، در راه مانده و فاميل نباشد. کلمه‌ى «السائلين» به صورت مستقل مطرح شده است. «وَ الْمَساکِينَ وَ ... السَّائِلِينَ»
11- ايمان ونماز و زکات، بدون شرکت در جهاد کامل نمى‌شود. «وَ حِينَ الْبَأْسِ ... أُولئِکَ الَّذِينَ صَدَقُوا»
12- مدّعيان ايمان بسيارند، ولى مؤمنان واقعى که به تمام محتواى دين عمل کنند، گروهى اندک هستند. «أُولئِکَ الَّذِينَ صَدَقُوا»
13- نشانه‌ى صداقت، عمل به وظايف دينى وتعهّدات اجتماعى است. «أُولئِکَ الَّذِينَ صَدَقُوا»
14- متّقى کسى است که عملش، عقايدش را تأييد کند. «آتَى الْمالَ ... أُولئِکَ الَّذِينَ صَدَقُوا وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ»