پیام‌های تفسیر نور

1- در قانون قصاص، اصول تساوى و عدالت مورد توجّه است. «الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‌ بِالْأُنْثى‌ ...» 2- قاطعيّت و عطوفت در کنار هم لازم است. «فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ» گويا اولياى مقتول، برادر قاتل هستند و قاتل، از مرز اسلام و اخوت بيرون نمى‌رود. 3- حقوق اسلامى، آميخته با اخلاق اسلامى است. «کُتِبَ عَلَيْکُمُ الْقِصاصُ ... فَمَنْ عُفِيَ» جلد 1 - صفحه 274 4- اسلام، نه مانند يهود تنها راه را قصاص مى‌داند و نه همچون مسيحيّت بهترين راه را عفو مى‌شناسد، بلکه راههاى مختلفى مثل قصاص، خون‌بها و عفو را مطرح مى‌کند. «کُتِبَ عَلَيْکُمُ الْقِصاصُ ... فَمَنْ عُفِيَ» 5- جواز عفو قاتل و تبديل قصاص به گرفتن خون‌بها، شايد براى تربيت شماست. «تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّکُمْ» 6- تجاوز از حدود الهى و سوءاستفاده از آن ممنوع است. «فمن اعتدى عليه ... فَلَهُ عَذابٌ أَلِيمٌ» 7- اگر در قانونى تخفيف قرار داديد، به آن پا بند بايستيد. «ذلِکَ تَخْفِيفٌ ... فَمَنِ اعْتَدى‌»