1- در تربيت بايد تذکّرات، تدريجى، گام به گام، مکرّر و متنوّع باشد. «وَصَّلْنا» (آرى با يک يا دو تذکّر مختصر نبايد انتظار اصلاح وتربيت داشت)
«1». ليل، 12.
«2». توبه، 122.
جلد 7 - صفحه 71
2- آيات قرآن داراى يک نوع همسويى و پيوستگى است. «وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ»
3- همهى آيات الهى، کتب آسمانى و رهبران دينى، يک حرف و هدف را دنبال مىکنند. «وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ»
4- انسان، موجودى فراموشکار است و نياز به تذکّر دارد. «يَتَذَکَّرُونَ»
5- اهلکتاب واقعى، کسانى هستند که با ديدن اسلام، ايمان مىآورند. الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْکِتابَ ... بِهِ يُؤْمِنُونَ