در آيهى قبل خداوند به کسانى که در راه او صبر کنند و بدىها را با خوبى پاسخ دهند و از اموالشان در راه خدا بخشند، پاداشِ دو برابر وعده داد، اين آيه به يکى از نمونههاى صبر و برخوردهاى خوب، اشاره مىفرمايد.
«لغو» يعنى امر بيهوده که هم در کلام و هم در عمل قابل بروز است و مؤمنان به اعراض از آن سفارش شدهاند. از جمله ويژگىهاى بهشت آن است که لغو و بيهودگى در آنجا نيست.
جلد 7 - صفحه 73
«لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ» «1»
«مُدارا»، کوتاه آمدن از موضع قدرت است، نظير پدرى که دست کودکش را در دست دارد وقدرت بر تند رفتن دارد، ولى آهسته راه مىرود؛ امّا «مُداهنه»، کوتاه آمدن از موضع ضعف است. نظير بسيارى از رؤساى کشورها که به خاطر نداشتن شجاعت، در اختيار ابرقدرتها قرار دارند. انبيا و اولياى الهى با مردم مدارا مىکنند؛ امّا در برابر کفر مداهنه نمىورزند.