کلمهى «بطر» به معناى طغيان و سرمستى بر اثر فزونى ثروت و رفاه است.
در آيهى قبل خوانديم که گروهى به پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله گفتند: اگر ما به تو ايمان بياوريم، کفّار مکّه ما را آواره خواهند کرد، و خداوند فرمود: همان قدرتى که مکّه را محل امن و رزق فراوان براى شما قرار داد، بعد از ايمان نيز مىتواند نعمتهايش را براى شما حفظ نمايد. در اين آيه خداوند مىفرمايد: فراموش نکنيد که ما بسيارى از شهرها را که سرمست از نعمتها و غرق در رفاه بودند نابود کرديم، شما نيز که به خاطر حفظ رفاه و اموال خود ايمان نمىآوريد، با قهر الهى چه مىکنيد؟!
منظور از «فَتِلْکَ مَساکِنُهُمْ»، مساکن مخروبهى قوم عاد در منطقه احقاف (ميان يمن و شام)، يا قوم ثمود در منطقه سَدوم است که مردم حجاز در مسافرتهاى تجارى از کنار آنها عبور مىکردند و با چشم خود مىديدند.